Wat was me dit een weekend! Opnieuw kreeg ik de kans om mijn kunnen in Nederland uit te proberen. Samen met makker Kim Barbé kon ik richting onze Noorderburen trekken op zaterdag. Eens van de autostrade beloofde dit een fantastische omgeving te zijn! We reden echt door de duinen en langs de kustlijn, waar tevens ook het Race Circuit naast lag. Ik schrok me een bult, ik dacht dat een racecircuit volledig vlak was! Ik had het parkoer al wat bestudeerd vanuit mijn kamer en kon al opmaken dat het zeker niet vlak was, pas toen ik op het circuit zelf liep zag ik wat ons te wachten zou staan. Echt niet overdreven de ene heuvel na de andere moesten we op het racecircuit overwinnen. Ik moet wel toegeven dat dit me goed afgaat, dat was ook te zien in het wedstrijdverloop. Opnieuw met een heel goed gevoel en een fantastische organisatie kon ik zondagmiddag richting circuit trekken.

Ik besloot om goed voorin te starten en me niet te laten wegdrummen door de massa zoals in Schoorl. Vanop de tweede of derde rij schoof ik mooie mee in het spoor van Bram Coppens richting kop van de wedstrijd. Daar bleef ik zowat tot de eerste kilometer rond plaats 10 bengelen. Ik voelde dat we niet zo snel liepen, achteraf toch onder 2'50" na de eerste kilometer!, en besloot gewoon om wat op te schuiven. Net toen ik opschoof zag ik Frank bollen plots versnellen aan de rechter kant van het circuit. Ik dacht heel goed na, ... maar mijn benen hadden het voor het zeggen en die liepen in één ruk naar Bollen toe:). Al snel merkte ik dat het peloton ook ons pad volgde en alles terug bijeen kwam. Daarna was het voor mij echt ongelofelijk. Mijn benen deden gewoon alles, ik dacht bij mezelf van: "waar ben jij toch mee bezig!". Ik liep tussen km 1 en km 2 op kop voor al die toppers, daarna reageerde ik ook op verschillende aanvallen die zich op het racecircuit voordeden van o.a. opnieuw Frank Bollen en Lander Vandroogenbroeck. Ik wist nochtans dat het lastigste nog moest komen, maar toch draaide ik mee met die kleppers voorin de koers. Ik nam ook het peloton op sleeptouw toen we het circuit moesten verlaten en de zandstroken opzochten, dat gevoel was super en vergeet ik nooit meer. Pas na het verlaten van het circuit brak de wedstrijd open. Hugo Van Den Broek en Guy Fays trokken heel goed door en ik wou niet meteen meegaan, Hans kwam over mij en pareerde de aanval. Op de zoveelste helling tegen de wind in viel het tempo wat stil en kon iedereen terug komen. Aan km 5 moesten we het strand opdraaien, daar trokken Guy Fays en Hugo Van Den Broek opnieuw heel stevig door en kregen Hans Janssens mee in het spoor. Ik koos verstandelijk om bij de tweede groep te blijven met Gino Van Geyte en Frederik Collignon. Aan km 6 zag ik dat Hans de twee leiders moest laten lopen en ik vond het mijn tijd gekomen om opnieuw Hans te gaan opzoeken. Ik liet mijn medevluchters achter en koos de tret van Hans Janssens. Samen liepen we naar het einde van de zandstrook, daar kon ik op een heel zwaar stuk enkele meters op Hans nemen. Die meters op het zwaarste stuk van het parkoers waren genoeg om Hans nooit meer te laten terugkeren. Ik voelde Hans soms nog sterk terugkeren, maar kon steeds een tandje bijschakelen zodat erbij komen er hopelijk niet meer in zat. De laatste 5 km waren voor mij eenzaam na die twee koplopers. Toch bleef de schade heel beperkt, ik denk dat ik steeds op zo'n kleine 10" hing, maar kon er nooit meer bijraken. Op het einde kon ik het niet geloven dat die derde plaats binnen was voor mij! Ik kon uitbollend de spurt voor de overwinning meevolgen en die was werkelijk fenomenaal! Nog nooit zag ik zo'n lang gerekte, 'haasje-over-gestreden' eindspurt:p! Guy Fays kon het afmaken in een knappe 36'06, Hugo Van Den Broek op de meet geklopt voor de overwinning. Ik volgde 15" later als derde en mocht met die toppers mee op het podium! Super!!!

De sfeer was super, de organistie top en het deelnemersveld nog groter! Wat voor een weekendje was dit, één om in te kaderen en hopelijk volgen er zo nog veel kaders om uit te hangen;)!

Uitslag top 20:

1	201	Guy Fays	België	1e	M35	36:06	36:05
2	11	Hugo van den Broek	Nederland	1e	Msen	36:07	36:06
3	14	Koen Naert	België	2e	Msen	36:23	36:21
4	5	Hans Janssens	België	3e	Msen	36:45	36:45
5	200	Frédéric Collignon	België	2e	M35	36:50	36:49
6	1	Koen Wilssens	België	4e	Msen	36:55	36:55
7	35	Michael Brandenbourg	België	5e	Msen	36:57	36:56
8	301	Gino van Geyte	België	1e	M40	37:00	36:59
9	17	Alexander Diaz	België	6e	Msen	37:01	36:59
10	9	Lander van Droogenbroeck	België	7e	Msen	37:03	37:01
11	3	Martin Lauret	Nederland	8e	Msen	37:12	37:10
12	13	Kristof van Malderen	België	9e	Msen	37:12	37:11
13	10	Neals Strik	Nederland	10e	Msen	37:19	37:18
14	21	Bram Coppens	België	11e	Msen	37:34	37:32
15	2	Michel Butter	Nederland	12e	Msen	37:46	37:45
16	18	Kristof Mouton	België	13e	Msen	37:49	37:48
17	4	Robert Ton	Nederland	14e	Msen	37:52	37:49
18	203	Huub Maas	Etten-Leur	3e	M35	37:53	37:52
19	6	Sebastien de Witte	België	15e	Msen	37:57	37:56
20	12	Tom Wiggers	Nederland	16e	Msen	38:00	37:58

Enkele foto's op www.actiefoto.nl, wanneer iemand nog foto's heeft mag je die zeker mailen naar naert1500@hotmail.com!

Gisteren liep ik mijn laatste dag stage in de Sint-Jozefskliniek in Izegem. Die vier weken zijn echt heel snel gepasseerd! Ik voelde me echt al helemaal geïntegreerd in het team en ik vond het in feite echt jammer dat ik niet meer terug kan gaan. Nochtans zag ik er echt tegenop om geriatrie te volgen, maar ik had duidelijk een verkeerde visie omtrent de keuzestage en heb dus grondig mijn mening moeten herzien. Ik leerde veel bij en kon me ook op andere vlakken verder evolueren, opnieuw een heel goeie stage dus. Ook mijn eindevaluatie was heel goed en dat geeft opnieuw wel heel veel vertrouwen om de zwaarste periode van het jaar tegemoet te gaan.

Zanvoort Circuit Run volgt straks.

Groetjes Koen.

Plots raakte ikzelf niet meer op mijn eigen skynetblog. Na wat zoekwerk ben ik er achter gekomen hoe ditk on gebeuren. Mijn webpagina bij skynet heette http://koennaert.skyblogs.be, op deze blog raakte ik niet meer en moest het veranderen naar http://koennaert.skyNETblogs.be. Ik heb intussen ook al mijn links aangepast zodat deze links van andere collega-atleten ook via mijn webblog up to date blijven. Hopelijk kunnen jullie gewoon verder blijven bloggen.

Groetjes Koen.

Veel tijd had ik dit weekend niet om uit te rusten van mijn stageweek. Vrijdagmiddag begon het met het verder uitwerken van mijn stage-opdracht, dit was ook het geval zaterdagmorgen. Ik stak alle tijd erin die ik nog over had, want van de rest van het weekend moest ik niets meer verwachten:). Zaterdag trok ik in de middag richting Wijnendale voor een prestatieloop van 12,5km. Ik had gezegd er een training van te maken en dat heb ik ook gedaan, makkelijker dan ik eerder had verwacht. Ik kreeg van trainingsmakker Stijn Fincioen te horen dat wereldkampioen duathlon Joeri Vansteelandt ook van de partij zou zijn in Wijnendale. Toch had ik tegen mezelf gezegd van: "Loopt hij te snel, laat hem lopen Koentje!". Tot mijn eigen verbazing liep ik in feite niet zo snel, maar Joeri moest al snel de rol lossen. Na nog geen 2km stonden mij nog 10 eenzame kilometers te wachten. Ik werkte die op een egaal, mooi tempo af. Toch bleek ik een snelle tijd te hebben neergezet, ik liep 38'42" over de 12,5km en had het gevoel dat ik aan het trainen was. Dat was ook de bedoeling want zondag stond dan ook het BK studenten op het programma. Beide wedstrijden wou ik aan slechts enkele procenten van mijn kunnen afwerken en zo deed ik het ook na afloop gezien.

Na mij 12,5km in Wijnendale moest ik me voor de eerste keer heel ver met mijn wagentje verplaatsen. Ik stond heel vroeg op om aanwezig te kunnen zijn op de 20km trainingen van Brussel. Ik ben blij dat ik die trainingen heb kunnen meedoen daar en ik kon daarna als een gelukkig atleet doorrijden richting Gent waar het BK studenten op mij zat te wachten:). Ik had me ingeschreven voor de 3000m indoor. Ik kreeg meteen spijt van mijn beslissing (om daar 15 ronden te draaien) toen ik net was beginnen opwarmen. Die drukkende warmte en droogte was verschrikkelijk. Nu, na mijn wedstrijd had ik mijn beslissing al heel wat minder beklaagd:p. Een makkelijke overwinning op reserve krachten, en naar een indoortijd van 8'29'41 lopen op mijn eentje. 8'29 wou meteen ook zeggen een nieuw Belgisch studentenrecord op de tabellen. Ik was wel tevreden met die tijd, na zo'n druk weekend had ik daar zeker geen rekening mee gehouden:). Het is natuurlijk mooi meegenomen. Wanneer ik wat meer tijd heb wil ik gerust wel wat meer over de wedstrijden bloggen, maar ik verdrink in het werk. Toch heb ik wat extra tijd uitgetrokken om jullie op de hoogte te houden:).

Een geslaagd, maar zeldzaam weekend dus. Een wereldkampioen duathlon kloppen, belgisch studenten kampioen worden en een belgisch studentenrecord lopen in één weekend. Plus, dat mijn wagentje héél goed stand hielt tussen die grote kanjers op de E40;), ik ben trots op mijn 'bakske'!

Groetjes Koen.

Zoals ik op de vorige post al had aangekondigd zou het er de komende twee weken niet rustiger op worden en dat is ook zo. Deze week wist ik weer niet waar eerst gesprongen.

De stage verloopt wel nog altijd heel goed, ik amuseer me er nog steeds heel erg. Deze week kon ik ook heel wat nieuwe technieken oefenen en daar ben ik wel blij om. Mijn bloednames lukken ook steeds en ik voel me al heel goed thuis op de dienst. Na de werkuren ligt nog een hoop papierwerk op mij te wachten. Ik ben nu volop aan mijn opdrachten bezig en combineer dat met mijn trainingen iedere werkdag. Het gaat goed, maar ik luister naar mijn lichaam en dat is belangrijk. Voor mij zit het seizoen er stilaan op, enkele nog één belangrijke wedstrijd op 29 maart en ik kan beginnen afbouwen richting zomer. Eerst natuurlijk nog de blok- en examenperiode, maar ik zal proberen dit wat te spreiden in tijd zodat ik toch nog tijd kan vrijmaken om de conditie op pijl te houden.

Groetjes Koen.

Mijn excuses omdat de laatste tijd zo weinig nieuws op mijn blog verschijnt! Het is niet omdat er niets te beleven valt, maar wel omdat ik tijd tekort kom om al mijn wensen te vervullen:p! Het is niet zoals de meeste atleten dat ik nu aan het rusten ben. Na het BK ben ik gewoon blijven doortrainen ... Waarom? Omdat ik graag nog wat het seizoen had gerokken om dan begin april te beginnen rusten. Mijn blokperiode begint en ik heb dan ook mijn eindexamens van mijn tweede jaar bachelor in april/mei. Daarom moest ik wat wijzigen in de planning winter - zomer omdat ik mijn tijd wil nemen om alle stof te verwerken die ik nog moet verwerken. Tijdens het jaar kan ik weinig tot niets doen en dan valt al het werk op mijn schouders net voor de examens. Net zoals nu! Het enige dat ik doe is gaan werken, daarna gaan trainen en de tijd dat nog rest zit ik achter mijn pc om opzoekingswerk te verrichten of aan mijn stageopdrachten te werken!

Op stage stel ik het echt nog heel goed. Ik begin meer en meer mijn draai te vinden op de dienst. Het was een grote aanpassing na 15 weken Heilig Hart Roeselare, plots allemaal nieuwe gewoontes en materiaal enzo ... maar ik amuseer me echt! Ik hoop dat ik op het einde van volgende week al goed kan meedraaien en nog een stapje vooruit kan zetten tegenover mijn vorige stages waar ik al heel veel vrijheid kon bemachtigen. Wanneer ik dit krijg functioneer ik op mijn best. Ik kom het best tot mijn recht wanneer ik volledig alles mag plannen, uitvoeren en overdragen zoals vorige stage op abdominale heelkunde.

Anders rolt het echt heel goed op training. Soms zijn de beentjes wel eens moe na een zware werkdag, maar ik ben dan dubbel gelukkig mijn bedje te kunnen opzoeken:)!

Qua drukte is er niet veel beterschap in de maak want het zal alleen nog meer verergeren met morgen training Zottegem en opencampus dagen in het KATHO - HIVB in Roeselare, dus mensen kom gerust maar af als jullie een rondleiding van me wensen:)! Tijdens de week zal ik hard aan mijn opdrachten moeten werken omdat de komende twee weekends VOLLEDIG zijn volgeboekt!

Nuja, ik sla me er wel door en als ik maar kan blijven lopen hoor je me niet klagen:)!

Groetjes Koen.

Ondertussen is er al opnieuw een week stage gepasseerd. Ik sta op de dienst Geriatrie van de Sint-Jozefskliniek in Izegem. Voor mij de eerste keer dat ik actief ben in een ander ziekenhuis dan het Heilig Hart in Roeselare. Gelukkig heb ik mijn wagentje en verlies ik minder tijd met de verplaatsing. Toch moet het dagritme om van 5h30 op te staan er terug in komen. Momenteel gaat dat al goed, maar in het begin had ik soms toch wat moeite en hing dit in de kleren tijdens de trainingen.

Ik stel het er echt heel goed. Ik ga mijn gezondste stageperiode tegemoed want alle collega's eten gezond en zijn daarenboven nog eens sportief ook:). Het zijn allemaal heel toffe mensen waar ik al veel van heb geleerd. Het is echt een héél toffe dienst en sta met plezier iedere morgen vroeg op om de stagedag aan te vatten. De komende drie weken zal ik nog op deze dienst werken om dan de blok van mijn eindexamens te beginnen. Ik geef later nog wat meer uitleg hieromtrent, ik wil hiermee zeggen dat ik mijn planning en schikking van het seizoen naar de examens toe nog zal meegeven met de nodige uitleg:).

Het is redelijk druk, dus kon ik mijn foto's nog niet posten van het BK. Bij deze:

Groetjes Koen.

Ik mag tevreden terugblikken op mijn eerste senioren BK. Ik koos voor de korte cross, maar kreeg wat heimwee toen ik langs de zijlijn de mannen zag afzien op de lange afstand. De korte cross is toch wel iets speciaals. Ik zag er vooral tegenop om te starten. Iedereen die zo staat te duwen en te trekken, ik heb liever wat ruimte. Gelukkig was ik goed weg en kon ik mooi vooraan meeschuiven - tot - het moment van de waarheid waar de koplopers zich afscheurden. Daar, op dat moment, kreeg ik het moeilijk! Slecht moment om het even moeilijk te krijgen, maar er zijn nooit goeie momenten als je er wordt afgeknald zeker:)! Nu ik had geen goeie dag, maar ook geen slechte, gewoontjes zo. Niet dat ik beweer dat ik met een superdag een plaats dichter zou zijn geëindigd, maar ik voelde me nooit echt meestrijden voor de grote knikkers. Ik voelde dat ik wat bleef steken in mijn lange cross-tempo, ik kon geen versnelling hoger schakelen om een dichtere ereplaats te bemachtigen en ik denk dat ik er het hoogst haalbare heb uitgehaald op die korte afstand. Velen zouden zeggen het smaakt naar meer ... maar ik zeg "geef mij maar lang afzien", haha! Nee, een korte cross kan er altijd wel bij, maar men zal me goed moeten overtuigen om naar de korte afstand over te schakelen in de cross. Het is net iets te kort, de finale ligt net op dat moment waar ik tijdens de lange cross eens de beentjes laat rusten, haha! Nu, ik ben tevreden en had er een zalige atletieknamiddag opzitten met geen verrassingen op de verschillende nummers, of toch misschien Bekele die imponeerde!

Groetjes Koen.